Καταστροφή και υποταγή του Ιράν θέλει ο Trump, αλλά παίρνει «αξέχαστα» μαθήματα - IRGC: «Ο πόλεμος δεν είναι video game»

Μετά το πέρας του «Πολέμου του Ραμαζανιού» και παρά τη διπλωματική ανάσα που επιχείρησε να δώσει το πρόσφατο Μνημόνιο Συναντίληψης, οι στρατιωτικές εξελίξεις στο ιρανικό έδαφος λαμβάνουν δραματική τροπή.
Τα εκτεταμένα πλήγματα της CENTCOM με έξυπνα όπλα νέας γενιάς στις νότιες επαρχίες του Ιράν, ο αποκλεισμός των λιμανιών και η ολοκληρωτική καταστροφή κρίσιμων ναυτικών υποδομών, όπως ο πύργος ελέγχου στην Chabahar, αποδεικνύουν ότι η Ουάσιγκτον έχει περάσει σε μια νέα, ισοπεδωτική φάση επιχειρήσεων.

Τι κρύβει η αμερικανική στρατηγική

Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Dr. Ebrahim Mottaqi, Καθηγητής και Κοσμήτορας της Σχολής Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, παρεμβαίνει με μια άκρως ρεαλιστική και εντός των τειχών προειδοποίηση μέσω της εφημερίδας Etemad.
Ο Ιρανός ακαδημαϊκός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ξεκαθαρίζοντας ότι η κυβέρνηση Trump δεν αναζητά μια εφήμερη, τακτική νίκη εντυπώσεων στο πεδίο.
Αντίθετα, στόχος των ΗΠΑ είναι η μόνιμη ανατροπή της εξίσωσης ισχύος στην περιοχή και η δια βίου γεωπολιτική και οικονομική καθήλωση του Ιράν.
Σύμφωνα με τον Mottaqi, το παραδοσιακό δόγμα της ιρανικής ασύμμετρης αντίστασης φτάνει στα όριά του και η Τεχεράνη καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα σε μια ριζική διπλωματική ευελιξία ή σε ένα καλά υπολογισμένο «στρατηγικό σοκ» που θα στοχεύσει την καρδιά των αμερικανικών συστημάτων C4ISR.

Δαπανηρά και επικίνδυνα αποτελέσματα

Όπως επισημαίνει, παρόλο που το Ιράν επιστρατεύει μηχανισμούς αντιπαράθεσης και ασύμμετρες επιχειρήσεις μετά από κάθε περίοδο στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ, αυτή η τάση οδηγεί σε εξαιρετικά δαπανηρά και υψηλού κινδύνου αποτελέσματα, λόγω της «διαφοράς στο τακτικό συγκριτικό πλεονέκτημα» μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με αναφορές της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν επιστρατεύσει το σύνολο των δυνατοτήτων τους —συμπεριλαμβανομένων μαχητικών αεροσκαφών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και πολεμικών πλοίων με πυρομαχικά ακριβείας— πλήττοντας πλήθος τακτικών υποδομών, καθώς και στρατιωτικών και οικονομικών εγκαταστάσεων του Ιράν.
Οι επιχειρήσεις εναντίον των δομών logistics και των γενικών υποδομών στις νότιες επαρχίες και σε άλλες πόλεις του Ιράν υπήρξαν τόσο εκτεταμένες, που ακόμη και ο πύργος ελέγχου του ναυτικού στην Chabahar καταστράφηκε μετά από αλλεπάλληλα στρατιωτικά πλήγματα.

1. Οι τακτικές προσεγγίσεις του Ιράν μετά το Μνημόνιο Συναντίληψης

Το Μνημόνιο Συναντίληψης (MoU) μπορεί να θεωρηθεί σημείο καμπής στις διπλωματικές επαφές μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Βασισμένοι στη διπλωματική πρωτοβουλία του Asim Munir και άλλων πολιτικών αξιωματούχων της περιοχής, οι πολιτικοί ηγέτες των δύο χωρών προσπάθησαν να θέσουν τις βάσεις για μια «περιφερειακή ειρήνευση» και για τη «μετάβαση από τη στρατιωτική σύγκρουση».
Αν και το μνημόνιο επικρίθηκε έντονα από «αντίπαλες ομάδες» τόσο στο εσωτερικό του Ιράν όσο και των ΗΠΑ, τα αποτελέσματα αυτής της διμερούς συμφωνίας λειτούργησαν ως εφαλτήριο για μια ειρηνική αποκλιμάκωση από τις περιφερειακές εντάσεις υψηλού ρίσκου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το κρίσιμο ερώτημα για τους αναλυτές στρατηγικής είναι: ποιο μοντέλο τακτικής δράσης πρέπει να υιοθετήσουν τα στρατιωτικά και διπλωματικά κλιμάκια του Ιράν την επομένη της συμφωνίας με τις ΗΠΑ;

Η αντίσταση του Ιράν οδήγησε στο Μνημόνιο

Η αποτελεσματική και εκτεταμένη αντίσταση του Ιράν απέναντι στην εισβολή και τον γενικευμένο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ήταν αυτή που διαμόρφωσε το έδαφος για τη σύνταξη του μνημονίου.
Η συμφωνία αυτή θεωρείται δείγμα της επιτυχίας του Ιράν στον «Πόλεμο του Ραμαζανιού».
Καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ απέτυχαν να εκπληρώσουν τους αντικειμενικούς τους σκοπούς σε εκείνη τη σύγκρουση (γνωστή ως «Επιχείρηση Επική Οργή» / Operation Epic Fury), ήταν αναμενόμενο να αναζητήσουν μηχανισμούς που θα προλείαναν το έδαφος για την επανέναρξη του πολέμου σε ένα νέο τακτικό περιβάλλον.
Οι στρατηγικές ανάγκες της Ισλαμικής Δημοκρατίας επέβαλαν το μνημόνιο ως έναν «οδηγό για διαρκή ειρήνη» και για μια εποικοδομητική στάση στην περιοχή.
Ωστόσο, ορισμένες ιρανικές παραδοχές οδήγησαν στην υποτίμηση των συνεπειών μιας γενικευμένης σύγκρουσης με τις ΗΠΑ:

- Το επιχείρημα της αποτροπής
Πολλοί στρατιωτικοί διοικητές στο Ιράν βασίζονται στις «τακτικές ικανότητες» και στη «βούληση για αντίποινα» κατά των ΗΠΑ.

- Η πραγματικότητα της CENTCOM
Αν και το Ιράν υπερέχει σε αυτούς τους δύο τομείς, η στρατιωτική ισχύς της CENTCOM, λόγω των τεχνολογικών δυνατοτήτων και της νέας γενιάς έξυπνων όπλων, τείνει μακροπρόθεσμα να εκμηδενίσει κάθε ισορροπία δυνάμεων.

- Γεωπολιτικοί περιορισμοί
Το Ιράν διαθέτει τη γεωπολιτική ικανότητα να συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τη Θάλασσα του Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό.
Ωστόσο, η δυνατότητα αξιοποίησης αυτού του πλεονεκτήματος κατά το «δεύτερο κύμα» της αμερικανικής επίθεσης έχει περιοριστεί σημαντικά από τις επιθετικές ενέργειες των ΗΠΑ, περιορίζοντας τα ιρανικά αντίμετρα.
Η Θάλασσα του Ομάν προσφέρει στο Ιράν άμεση σύνδεση με τους εμπορικούς διαδρόμους της Ανατολικής Ασίας (Κίνα, Ινδία, Νότια Κορέα, Ιαπωνία).
Σε καθεστώς ειρήνης, αυτό θα απέφερε τεράστια οικονομικά οφέλη.
Σε καθεστώς πολέμου, η κατανόηση των συνεπειών κάθε επιχείρησης είναι πρωταρχική ανάγκη για τον σχεδιασμό των τακτικών κινήσεων.
2. Τακτικές συνέπειες της δεύτερης φάσης του πολέμου των ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως παγκόσμια υπερδύναμη με ευρύ οπλοστάσιο, επιδιώκουν μια οριστική και ολοκληρωτική νίκη έναντι του Ιράν. Παρόλο που ο JD Vance και ο Donald Trump αποδέχθηκαν το μνημόνιο ως μια τακτική διέξοδο από τον πόλεμο, ο μακροπρόθεσμος στόχος τους παραμένει ο ίδιος.
Το μοντέλο δράσης της CENTCOM βασίζεται στην «επιθετική αμυντική δράση» (offensive defensive action), η οποία έχει σχεδιαστεί για να πλήξει τις οικονομικές και στρατηγικές υποδομές του Ιράν.
Η εφαρμογή αυτής της στρατηγικής απέναντι σε μια χώρα που στερείται επαρκούς αεράμυνας και σύγχρονων αμυντικών μέσων παράγει τα επιθυμητά για τις ΗΠΑ αποτελέσματα.

Βήμα 1ο - Ο «έξυπνος» ναυτικός αποκλεισμός
Η πρώτη φάση αφορά έναν «έξυπνο ναυτικό αποκλεισμό».
Το αμερικανικό ναυτικό ελέγχει αυστηρά τα πλοία που κατευθύνονται σε ιρανικά λιμάνια, αυξάνοντας την οικονομική πίεση στο Ιράν, χωρίς παράλληλα να πλήττονται άμεσα τα συμφέροντα τρίτων χωρών που χρησιμοποιούν τον Περσικό Κόλπο.

Βήμα 2ο - Εξάρθρωση των υποδομών με πλήγματα από drones αυτοκτονίας
Οι ΗΠΑ επιχείρησαν να αλλάξουν το καθεστώς ελέγχου στο Στενό του Hormuz, εξαλείφοντας την αλυσίδα των τακτικών δυνατοτήτων του Ιράν στον νότο. Στο στόχαστρο δεν βρέθηκαν μόνο πλωτά μέσα, αλλά και παράκτιες εγκαταστάσεις, προκαλώντας σοβαρές απώλειες σε έμψυχο και άψυχο δυναμικό.

Βήμα 3ο - Καταστροφή υποδομών και logistics με πλήγματα ακριβείας
Η CENTCOM χρησιμοποίησε drones αυτοκτονίας κατά των εγκαταστάσεων επισκευής πλοίων στο Bandar Abbas, ενώ προχώρησε στην καταστροφή συστημάτων αεράμυνας, παράκτιων ραντάρ, συστοιχιών πυραύλων cruise, καθώς και κέντρων ελέγχου και logistics.
Για τις επιχειρήσεις αυτές, η CENTCOM ανέπτυξε 2 αεροπλανοφόρα, 20 πολεμικά πλοία, 10.000 άτομα τακτικού προσωπικού και περισσότερα από 100 μαχητικά αεροσκάφη και drones.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι δυνατότητες του Ιράν να επηρεάσει το περιφερειακό περιβάλλον έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα.
Το Ιράν όφειλε να έχει χρησιμοποιήσει πιο αποτελεσματικά τους διπλωματικούς μηχανισμούς για να αποτρέψει αυτή τη νέα φάση φθοράς των στρατηγικών του πόρων.

3. Η ασταθής αποτροπή του Ιράν στη μετα-μνημονιακή εποχή
Το Ιράν, λόγω της γεωπολιτικής του θέσης, διατηρεί τη δυνατότητα να προβάλλει αντίσταση.
Κατά τη διάρκεια της αμερικανοϊσραηλινής πίεσης, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση μιας «θαλάσσιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας».
Παρά τα σφοδρά πλήγματα της CENTCOM, η δομή άμυνας της Ισλαμικής Δημοκρατίας διατηρεί ένα επίπεδο αποκεντρωμένης διοίκησης, ικανό να επιφέρει πλήγματα σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή.
Ωστόσο, η πολιτική στρατιωτικής διπλωματίας του Trump έχει περιορίσει αισθητά τη δυνατότητα του Ιράν να εξάγει πετρέλαιο προς την Κίνα και την Ινδία.
Παρόλο που οι δυνατότητες ευρείας δράσης είναι πλέον περιορισμένες, η γεωπολιτική θέση του Ιράν παραμένει κρίσιμη για τη σύνδεση των χωρών της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου (Αφγανιστάν, Ουζμπεκιστάν, Αζερμπαϊτζάν) με τις διεθνείς αγορές ορυκτού πλούτου.

Η στρατηγική φύση της αντίστασης

Η αντίσταση είναι μια αποτελεσματική τακτική για την επίτευξη ενδιάμεσων στόχων των φάσεων, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να εκπληρώσει το σύνολο των στρατηγικών επιδιώξεων μιας χώρας.
Για να ξεπεράσει τις υπάρχουσες προκλήσεις ασφαλείας, το Ιράν πρέπει να επιδείξει διπλωματική ευελιξία και να αλλάξει το πλαίσιο των ενεργειών του.
Η διατήρηση της δομής του πολιτικού συστήματος, η εθνική συνοχή και η εδαφική ακεραιότητα αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις· αν αυτές αγνοηθούν στο όνομα μιας τυφλής τακτικής αντίστασης, το μέλλον της χώρας καθίσταται εξαιρετικά ρίσκοκεντρικό.

Η ανάγκη για μια στρατηγική αλλαγή παραδείγματος

Οι αντικειμενικές συνθήκες δείχνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιδιώκουν απλώς μια εφήμερη νίκη στο πεδίο των μαχών.
Στόχος τους είναι η μόνιμη αλλαγή της εξίσωσης ισχύος στην περιοχή, μετατρέποντας το Ιράν σε ένα κράτος ανίκανο να αντιδράσει άμεσα και ισορροπημένα.
Οι ΗΠΑ περιορίζουν συστηματικά τα στρώματα άμυνας του Ιράν, ώστε να εκμηδενίσουν την πιθανότητα αποτελεσματικών αντι-επιχειρήσεων.
Για να ξεφύγει από αυτόν τον πόλεμο φθοράς, το Ιράν χρειάζεται μια «τακτική αλλαγή παραδείγματος» (tactical paradigm shift).
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν αναπτυχθεί η ικανότητα να πληγούν τα περιφερειακά κέντρα διοίκησης, ελέγχου, επικοινωνιών, υπολογιστών, πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (συστήματα C4ISR) του εχθρού.
Μόνο ένα τέτοιο «στρατηγικό σοκ» στα μέσα και τις εγκαταστάσεις των ΗΠΑ θα μπορούσε να ανατρέψει τα δεδομένα και να δημιουργήσει μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.

Για την ώρα οι ΗΠΑ λαμβάνουν έναν γερό μάθημα: ο πόλεμος δεν είναι video game

Οι πύραυλοι του Ιράν έκαναν τον Trump να συνειδητοποιήσει ότι ο πόλεμος δεν είναι ηλεκτρονικό παιχνίδι γράφει το Nour News (@nournews_ir)!
Σε ανάρτησή του αναφέρει πως, αν ο Trump έχει φανταστεί ότι μπορεί να διαπράττει εγκλήματα κατά του Ιράν και οι στρατιώτες του να παραμένουν προστατευμένοι από την απάντηση (τα αντίποινα), θα πρέπει να αμφιβάλει κανείς ακόμη περισσότερο για τη λογική του.
Σύμφωνα με την έκφραση του Ηγέτη της Επανάστασης, το έθνος του Iran και το Resistance Front δίνουν αξέχαστα μαθήματα για την Αμερική.
Όπως αναφέρεται στην ανάρτηση: «Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν τον θάνατο Αμερικανών στρατιωτών στην Ιορδανία και την οργή του Trump.
Αν ο Trump νομίζει ότι μπορεί να διαπράττει εγκλήματα κατά του Iran και οι στρατιώτες του θα έχουν ασυλία από τα αντίποινα, τότε η ψυχική του υγεία θα έπρεπε να αμφισβητηθεί ακόμη περισσότερο.
Σύμφωνα με τα λόγια του Ηγέτη της Επανάστασης, το ιρανικό έθνος και το Resistance Front δίνουν αξέχαστα μαθήματα στην Αμερική.»

www.bankingnews.gr